Beginnings and endings

dinsdag 29 september 2015

"New beginnings are often disguised as painful endings." - Lao Tzu

Zoals ik al eerder vertelde, is er een boel aan het veranderen. Mijn vriend is deze zomer op één knie gezakt en heeft gevraagd of ik met hem wilde trouwen, en sindsdien zijn we hard bezig met het organiseren van dit allerfijnste feest. Maar dat is niet het enige dat verandert: ik ga verhuizen.


Een aantal weken geleden kregen mijn vriend en ik een heel bijzonder aanbod. We mogen voor twee jaar wonen in het huis van kennissen: een prachtige boerderij met dito tuin op een heerlijk rustig plekje. Een buitenkans, een te gekke plek om ons leven samen te beginnen!
Maar, zoals zo vaak bij hele mooie nieuwe kansen, hoort daar ook een afscheid bij. Hoewel we pas eind april samen in ons nieuwe huis hopen te gaan wonen, verhuis ik over een paar weken al naar Apeldoorn. Ik verruil mijn appartementje in Zwolle voor een kamer in Apeldoorn (die ik overigens nog niet heb gevonden, dus als je een tip hebt...), vanwege stage en project daar en om wat extra te kunnen sparen. Pfoe!
Het is natuurlijk eigenlijk iets heel leuks en concreets, zo'n nieuw avontuur. Maar ik moet toegeven dat ik de laatste week vooral een beetje verdrietig ben. Dit huis dat ik met zoveel liefde en aandacht opgeknapt en ingericht heb is in de afgelopen twee jaar echt mijn thuis geworden. Ik geniet er nog steeds van hoe het licht hier binnen valt, van de zonnige middagen op mijn balkon, van het rommelen met meubels en accessoires, van de enorme hoeveelheid inbouwkasten waar ik werkelijk ál mijn zooi in kan verstoppen zodat het net lijkt alsof ik een heel opgeruimd type ben. Er is geen plint of centimeter plafond die ik niet aangeraakt heb met een kwast, en ik ben eigenlijk best wel trots op dit huis. Trots op hoe ik dit allemaal voor elkaar gebokst heb in een periode waarin ik absoluut niet op mijn best was. Ik koester warme herinneringen aan etentjes met vrienden en familie aan de lange tafel, aan de vreugdedansjes die ik deed toen de vloer lag en toen de door mij bedachte meubels bezorgd werden door een mannetje uit Friesland, en aan zoveel andere mooie momenten. Noem me een sentimentele doos, maar écht... Wát ga ik dit huis missen!

Ik las ergens deze quote: "You get a strange feeling when you leave a place, like you'll not only miss the people you love, but you miss the person you are at this time and place because you'll never be this way ever again." Met het achterlaten van mensen waar ik van houd heeft deze verhuizing gelukkig niet zoveel te maken, maar wel met dat laatste stukje. De tijd hier zit erop, veel eerder dan ik van tevoren had gedacht.

Een nieuw hoofdstuk staat voor de deur. Met op de eerste pagina een verhuizing naar een kamer in een nieuwe stad. In de tussentijd zullen we hier en daar wat likjes verf aanbrengen in de boerderij, maar omdat dit ook maar voor een tijdje is en de boerderij niet echt van ons is, zullen we dit niet helemaal naar onze smaak kunnen maken. Ook daar ligt een uitdaging voor mij. Kan ik mijn spreekwoordelijke jeukende handen tot rust manen in een huis waarbij mijn hoofd overloopt van de ideeën om het nóg mooier en frisser te maken? Als je me een beetje kent of de afgelopen jaren gevolgd hebt, weet je dat ik enorm kan genieten van het opknappen en eigen maken van de huizen en kamers waar ik woon. Ik weet het niet, het geeft me rust, denk ik. Niets duurs en groots en ingrijpends, maar gewoon even het stoffige en oubollige eruit en het frisse en nieuwe erin.
Een andere uitdaging die ik zie, is het wonen in een dorp. Ik ben een stadse; geboren en getogen in steden in het westen van het land en ik hou van mensen om me heen. Mijn eerste vier studentenkamers waren allemaal in of vlakbij het centrum, mijn huidige huis is al ietsje verder weg, maar onze boerderij wordt wel écht heel erg plattelands (voor mijn doen dan, binnen een paar minuten fietsen ben je tussen de weilanden vandaan, maar hé, dat is al heel wat ;)).

Uitdagingen genoeg, en genoeg om handen de komende tijd. Ik weet nog niet wat ik met Handvol Rust ga doen de komende periode. Misschien verslonst het nog wel erger dan in de afgelopen tijd, of misschien is het juist een herontdekte uitlaatklep voor alles wat ik meemaak in ons plattelandse stilteoord, een manier om weer even 'onder de mensen' te zijn ;) We zien het wel. In elk geval heb ik met twee verhuizingen voor de boeg wel weer een hele goede reden om me te vergapen aan al het moois op de VT Wonen & Designbeurs!

3 opmerkingen:

  1. Lieve Femke, heel veel geluk met alle dingen die je gaat doen.Jammer dat je uit het mooie Zwolle vertrekt, maar ergens anders is het ook mooi. Succes met de verhuizingen, en met je stage.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O ik hoop dat je gelukkig wordt samen, daar op die boerderij! Het kan meevallen met het schakelen hoor. Mijn ouders kwamen uit de grootste havenstad van Europa. Na hun verhuizing ooit, zijn ze altijd op het platteland blijven wonen. Ik wens je vooral heel veel inspiratie om je nieuwe huis tot een thuis voor allebei te maken!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een leuke en spannende dingen in het verschiet. Wat leuk ook dat jullie de mogelijkheid krijgen om tijdelijk op een boerderijtje te gaan wonen, heerlijk toch? Succes met het organiseren van jullie huwelijksdag, Pascale X

    BeantwoordenVerwijderen